“Ik zette deze sugar skull als afsluiting van een heftige periode waarin de dood heel dichtbij kwam.”

Niet al haar tatoeages hebben een speciale betekenis. Sommige heeft ze vooral omdat ze ze mooi vindt. Anouk is een taaie. Een vechter. Je krijgt haar er niet zomaar onder. Maar achter die stoere buitenkant, schuilt een liefdevolle vrouw die eigenlijk gewoon rust wil. Rust voor haar en haar twee kinderen. De afgelopen jaren heeft ze alleen maar moeten knokken. Voor zichzelf. Maar vooral voor haar dochter. Die was ze bijna kwijt.

Anouk (44 jaar)
bedrijfsleider Escape Room met een sugar skull

anouk-portret-pumpsenplaatjes-tatoeage

“Ik ben eigenlijk grafisch ontwerper en werkte als technisch illustrator. Door RSI kreeg ik een zware schouderblessure. Ik kwam thuis te zitten en ben er twee keer aan geopereerd. Uiteindelijk bleek dat mijn schouder nooit meer helemaal goed zou worden en dat ik dit werk niet meer kon doen. Zo ben ik in de horeca terecht gekomen. Ik doe mijn werk nu met veel plezier. Ik heb een vaste aanstelling en ben gelukkig weer aan het opbouwen. Maar lange tijd was ik vooral aan het overleven.

Twee jaar geleden kwam mijn dochter op een avond naar beneden. Ze zei dat ze zich niet zo lekker voelde en dat ze paracetamol had genomen. Ik wist meteen dat het mis was en vroeg: “Hoeveel?!” Nog voordat ze antwoord kon geven, had ik haar in de auto gesleurd. Ik ben direct naar de eerste hulp gereden. Ze had er dertig ingenomen. Wat er dan door je heen gaat, is niet te beschrijven. Alsof alles je ontglipt. Je voelt je compleet machteloos terwijl doktoren met slangen en naalden proberen je kind te redden.

Ze was veertien. We wisten wel dat ze niet lekker in haar vel zat. Ze is een erg gevoelig meisje en zat niet op haar plek op school. Kort daarvoor ontdekte ik dat ze zichzelf sneed. Natuurlijk is dat een schreeuw om aandacht. Maar wanneer is er echt wat aan hand en wanneer is het ‘gewoon interessant’. Wist je dat meisjes op school samen op het toilet zitten te snijden? Alsof het ‘hip’ is! We praatten er samen uitgebreid over. Ik denk dat dat de reden is dat we er op tijd bij waren. Dat ze zelf net op tijd de consequenties van haar daad besefte en daarom vertelde dat ze die pillen genomen had.

De periode die daarna aanbreekt is bijna ondoenlijk voor een ouder. Je kunt nergens meteen terecht. Er zijn overal wachtlijsten voor. Het is vreselijk dat het zo lang duurt voordat je ergens terecht kunt voor hulp. Kinderen van die leeftijd kunnen de lange termijn helemaal niet overzien. Ze acteren op de situatie waarin ze zich op dat moment bevinden. Terwijl je je kind het liefst vierentwintig uur in de gaten wil houden, moet je haar ook los laten. Ze moet zo snel mogelijk weer haar normale leven kunnen oppakken. Praten, praten, praten, is dan het allerbelangrijkste. Thuis én op school. Dat hebben we dus ook gedaan. Samen en met professionele hulp.

axelle-portret-pumpsenplaatjes-tatoeage

“Ik had al zo moeten knokken voor mijn dochter, dat nog harder knokken het enige was wat ik kon doen.”

Net toen we de situatie weer onder controle leken te hebben, besloot mijn man ons te verlaten. Hij had een affaire. Ik had het totaal niet in de gaten. Naast de zorg voor onze dochter, werkten we allebei onregelmatig en hadden ieder ook onze eigen bezigheden. Terwijl we de scheiding aan het regelen waren, bleek dat hij al jaren een compleet tweede leven leidde. Ik had al zo moeten knokken voor mijn dochter, dat nog harder knokken het enige was wat ik kon doen. Vechten tegen het onrecht dat hij mij én de kinderen aandeed en zorgen dat zij en ik goed verzorgd achter zouden blijven.

Als afsluiting voor deze heftige periode waarin de dood heel dichtbij kwam, zette ik de sugar skull tatoeage op mijn arm. Die is ontworpen door een vriendinnetje van mijn dochter. Ik heb het voor elkaar gekregen dat ik met de kinderen in ons huis kan blijven wonen. Het is van mij en ik kan het zelf betalen. Wat ik nu het allerliefste wil, is gewoon lekker werken en thuis zijn met mijn kinderen. Ik wil vooral dat zij rust vinden. Helaas kampt mijn dochter weer met een depressie. Door de wachtlijsten kon ze jammer genoeg niet terecht bij degene die haar de vorige keer fijn geholpen heeft. We hebben een nieuwe hulpaanvraag moeten doen. Binnenkort kan ze daar terecht. Hopelijk gaat dat eindelijk voor een positieve balans in ons leven zorgen.”

pump_icon

Hoe zit dat met jou? Herken jij je in Pumps & Plaatjes en wil je je verhaal met ons delen, reageer dan via contact.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *