“De Boeddha herinnert me aan mijn moeder en dat je je dromen moet waarmaken.”

De perfecte combinatie samenstellen tussen een gerecht en een wijn. Zo dat de smaken optimaal tot hun recht komen en er een ultieme smaaksensatie ontstaat. Had het niet veel gescheeld of ze was de eerste vrouwelijke vinoloog in Nederland geweest. Ingrid is wijnspecialist en heeft een wijnhuis in het zuiden van het land.

Ingrid (42 jaar)
Wijnspecialist met een Boeddha op haar onderarm

wijnspecialist met boeddha - Ingrid - gemaakt door Leonie Voets - Imaging People - voor Pumps & Plaatjes

“Het wijnhuis was van mijn schoonouders. Mijn man en ik namen de zaak vijftien jaar geleden over. Inmiddels zijn we gescheiden, maar zakelijk nog wel partners. We kunnen gelukkig nog steeds goed met elkaar overweg. Toen ik hem leerde kennen was ik nagelstyliste en had een succesvolle eigen salon. Over wijn wist ik nog niet meer te vertellen dan wat ik wel en niet lekker vond. In 2004 werd onze dochter veel te vroeg geboren. Omdat ik er voor haar wilde zijn, besloot ik te stoppen met mijn nagelsalon.

Ik ben iemand die altijd ergens voor de volle 100% voor wil kunnen gaan. Dus toen we wisten dat we het wijnhuis zouden overnemen, besloot ik dat ik alles over wijn wilde leren wat er te leren was. Ik heb alle cursussen op wijngebied over de hele wereld gedaan. De wijnwereld was in de tijd nog overwegend een mannenwereld. Ik werd niet altijd serieus genomen. Zeker wanneer ze hoorden dat ik voorheen een nagelsalon had. Alsof dat geen echte onderneming was. Maar dat motiveerde me alleen maar meer. Inmiddels heb ik me met mijn kennis en ervaring wel kunnen bewijzen. Helaas heb ik het examen om de titel ‘vinoloog’ te mogen dragen, niet meer gedaan. Dat is echt een heel zwaar examen dat intensieve studie vereist. Ik kreeg dat niet gecombineerd met mijn gezin én onze goed lopende zaak.

“Mensen laten ervaren hoe smaken elkaar kunnen versterken, vind ik het leukste wat er is.”

In onze regio hebben we een goed gevestigde naam. We mogen veel horecagelegenheden adviseren bij het maken van hun wijnselectie. Ik kan wel zeggen dat wijn echt mijn passie is geworden. Het maken van een mooie wijn-spijscombinatie en mensen laten ervaren hoe smaken elkaar kunnen versterken, vind ik het leukste wat er is. Op basis van hun menu maak ik een voorselectie van wijnen. Daarbij houd ik rekening met de verschillende ingrediënten. Die wijnen proeven we vervolgens bij de gerechten. Zo stellen we een wijnkaart samen die uitstekend combineert met het menu. Daarnaast organiseren we wijnproeverijen voor bedrijven en particulieren.

Ik zorg altijd dat ik er verzorgd en representatief uit zie. Uiterlijke presentatie is zeker in de horeca erg belangrijk. Dat heeft me er altijd van weerhouden om een tatoeage te nemen, hoewel ik dat erg mooi vind. In 2011 overleed moeder na een heel kort ziekbed. Na haar overlijden, wilde ik mijn moeder graag dichtbij me houden. Die urn op de kast vond ik zo kil. Ik wist dat je met de as van een overleden dierbare een tatoeage kunt laten zetten. De liefde voor mijn moeder is zo sterk, dat ik mijn twijfels om zelf een tatoeage te nemen aan de kant zette.

Mijn mama is altijd mijn alles geweest. Ze steunde me door dik en dun. Een reis naar Tibet maken was nog een van haar wensen. Op een of andere manier was ze geraakt door het land en de cultuur en dat wilde ze zelf ervaren. Helaas hebben we niet meer over haar wensen kunnen praten. Er was geen tijd meer voor en voor de reis al helemaal niet meer. Op een donderdag hoorden we dat ze lymfeklierkanker had. Ze kreeg nog een half jaar, maar vijf dagen later was ze er al niet meer.

Op mijn onderarmen heb ik ‘mijn mama, mijn alles’ en een Tibetaanse Boeddha laten zetten als een eerbetoon aan haar. Zo kan ik mijn tatoeages zelf zien, dat wilde ik graag. Maar als ik zakelijke afspraken heb, zorg ik dat ze altijd bedekt zijn. Ik ben pas toch een opdracht misgelopen omdat mijn tatoeage blijkbaar onder mijn mouw uitpiepte. Ik had het zelf niet in de gaten. Wel dat het gesprek niet lekker liep. “Mensen met tatoeages kan ik niet serieus nemen”, meldde de vrouw achteraf. Dat niet iedereen tatoeages kan waarderen wist ik wel, maar ik had niet beseft dat mensen je zo hard in een hokje kunnen duwen. Ik mis mijn moeder iedere dag. De tekst en de Boeddha op mijn armen herinneren me aan haar en aan dat je je dromen moet waarmaken. Dan doet het pijn als iemand erover oordeelt.”

pump_icon

Hoe zit dat met jou? Herken jij je in Pumps & Plaatjes en wil je je verhaal met ons delen, reageer dan via contact.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *